بررسی ویژگیهای روانسنجی مقیاس حساسیت و گرایش به تجربه چندش در نمونه ایرانی | ||
| روانشناسی بالینی و شخصیت | ||
| مقاله 18، دوره 15، شماره 2 - شماره پیاپی 29، اسفند 1396، صفحه 205-214 اصل مقاله (610.29 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22070/cpap.2020.2829 | ||
| نویسندگان | ||
| زهرا زنجانی1؛ حمید یعقوبی* 2؛ لادن فتی3؛ محمدرضا شعیری2؛ محمد غلامی فشارکی4 | ||
| 1دانشگاه علوم پزشکی کاشان | ||
| 2دانشگاه شاهد | ||
| 3دانشگاه علوم پزشکی تهران | ||
| 4دانشگاه تربیت مدرس | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: چندش، یکی از شش هیجان اولیهای است که توسط داروین معرفی شد. از جمله ابزارهای سنجش این هیجان، مقیاس حساسیت و گرایش به تجربه چندش است. این مطالعه با هدف بررسی ساختار عاملی و ویژگیهای روانسنجی این مقیاس در جامعه ایرانی صورت گرفت. روش: این مطالعه از نوع پژوهشهای توصیفی محسوب میگردد. نمونه مورد مطالعه شامل 391 دانشجوی دانشگاه شاهد بود که به روش نمونهگیری خوشهای انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده مقیاس حساسیت و گرایش به تجربه چندش، مقیاس تجدیدنظر شده چندش و مقیاس وسواس پادوآ بود. ساختار عاملی پرسشنامه با استفاده از روش تحلیل عامل اکتشافی و تأییدی مورد بررسی قرار گرفت. همچنین، اعتبار همگرا و پایایی بازآزمایی و همسانی درونی مقیاس مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: نتایج حاصل از تحلیل عامل اکتشافی، حاکی از چهار عامل گرایش به تجربه هیجان چندش، حساسیت به هیجان چندش، گرایش به اجتناب از محرکهای چندشآور و حساسیت به نتایج هیجان چندش، در این مقیاس بود. تحلیل عامل تأییدی، الگوی چهار عاملی حاصله و الگوی دوعاملی فرم 12 سؤالی را تائید کرد. همچنین، اعتبار همگرا و پایایی این مقیاس نیز خوب بود. بحث و نتیجهگیری: نتایج پژوهش حاضر مبین آن است که این مقیاس در نمونه دانشجویی ایرانی از ساختاری عاملی و پایایی و اعتبار مطلوبی برخوردار است. لذا میتوان از این مقیاس در نمونههای ایرانی استفاده کرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مقیاس حساسیت و گرایش به تجربه چندش؛ ویژگیهای روانسنجی؛ ساختار عاملی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,200 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 849 |
||