طراحی الگوی نظامهای برنامهریزی استراتژیک در صنعت خودروسازی با استفاده از رویکرد پویاییشناسی سیستمی | ||
| نشریه علمی راهبردهای بازرگانی | ||
| مقاله 5، دوره 16، شماره 14، اسفند 1398، صفحه 73-90 اصل مقاله (878.44 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22070/cs.2020.2462 | ||
| نویسندگان | ||
| حسن رنگریز1؛ هومن پشوتنی زاده* 2 | ||
| 1دانشگاه خوارزمی | ||
| 2دانشگاه شیراز | ||
| چکیده | ||
| برنامهریزی استراتژیک با تعیین اهداف استراتژیک سازمان، شناسایی و انتخاب استراتژیهای مناسب برای دستیابی به اهداف و توســعه قابلیتهای استراتژیک ســازمان، احتمال رسیدن به اهداف را با اســتفاده بهینه از منابع سازمانی افزایش میدهد. در این پژوهش، ضمن معرفی مدلهای مختلف نظامهای برنامهریزی استراتژیک، ویژگیهای یک مدل مناسب با استفاده از روش پویاییشناسی سیستمی بر اساس رویکرد برنامهریزی استراتژیک موضوع محور برای تدوین برنامه اســتراتژیک صنعت خودروسازی ارائه شده است. بکارگیری این مدلها در یک سازمان تولیدی مانند صنعت خودروسازی، منجر به دستیابی به مزیت رقابتی یا نســبی خواهد شــد. مدل مناسب برنامهریزی استراتژیک برای صنعت خودروسازی، مدلی است که با توجه به شــرایط اقتصادی، سیاسی و فرهنگی کشور و ویژگیهای بارز این صنعت، طراحی و برای تدوین و اجرای درست آن، تکنیکهای مناسبی ارائه شده باشد. بکارگیری درست یک مدل مناسب برنامهریزی استراتژیک، به مدیران صنعت خودروسازی کمک میکند اهداف استراتژیک درستی را تعیین و استراتژیها و تاکتیکهای مناسبی برای دستیابی به آنها انتخاب کنند. مدل ارائه شده در این راستا با استفاده از نرمافزار Vensim DSS شبیهسازی شده است و نتایج حاصل از این پژوهش موید آن است که اگر صنعت خودروسازی کشور با استراتژیهای موجود به فعالیت خود ادامه دهد، تنها قادر خواهد بود تا سال 1400، 40 درصد سطح تقاضای مشتریان را پوشش دهد. در پژوهش حاضر برای بهبود شرایط پیش روی این صنعت، سه سناریو ارائه گردیده است. مبتنی بر سناریوهای ارائه شده در این راستا میتوان چنین اذعان نمود که اگر بهرهوری به تنهایی در طول دورهی مورد بررسی به میزان 3 درصد بهبود یابد، شاهد این امر خواهیم بود که 13/1 درصد سطح عرضه نسبت به حالت پایه رشد خواهد نمود. نتایج حاصل از دو سناریوی دیگر که مبتنی بر رشد 8 درصدی نرخ بازگشت سرمایه و ترکیب این مهم با رشد بازده دارایی به همین میزان را نمایان میسازد، موید این موضوع است که در صورت تحقق این سناریوها به ترتیب شاهد بهبود تقریبی 67/1 درصدی و 13/5 درصدی در میزان عرضه محصولات صنعت مذکور خواهیم بود. از جمله پیشنهاداتی که زمینهی بهبود سطح عرضه را در این صنعت حادث مینمایند میتوان به تمرکز بر روی ارزش افزایی و ارائهی آموزشهای تخصصی به کارکنان در راستای ارتقاء بهرهوری در این حوزه و همچنین تمرکز بر فرصتهای سرمایهگذاری با سود بیشتر در بازهی مورد بررسی و حرکت به سوی سرمایهگذاری بر روی داراییهای مولد اشاره نمود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| برنامهریزی استراتژیک؛ مدل؛ پویایی شناسی سیستمی؛ صنعت خودروسازی | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 872 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 785 |
||
