بررسی موقعیت اجتماعی نقاشی دیواری پس از انقلاب در ایران (با رویکرد جامعهشناسی پییر بوردیو) | ||
| فصلنامه نگره | ||
| مقاله 6، دوره 7، شماره 24، دی 1391، صفحه 85-101 اصل مقاله (1.61 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| بهنام زنگی* 1؛ حبیبالله آیتاللهی2؛ اصغر فهیمیفر3 | ||
| 1دانشجوی دورۀ دکتری پژوهش هنر دانشگاه تربیت مدرس، شهر تهران، استان تهران. | ||
| 2دانشیار دانشکدۀ هنر دانشگاه شاهد، شهر تهران، استان تهران | ||
| 3دانشیار دانشکده هنر و معماری دانشگاه تربیت مدرس | ||
| چکیده | ||
| مقالۀ حاضر به تحلیل نقاشی دیواری معاصر پس از انقلاب و سرمایههای نمادین، اجتماعی و فرهنگی حاکم بر آن میپردازد، که حاکی از تحولات سیاسی و اجتماعی و کنشها و میدانهای قدرت در حوزۀ نقاشی و میدان قدرت دولتی است. فرضیۀ اصلی مقاله این است که نقاشی دیواری در هر دوره تحت نفوذ میدانهای قدرت تولید میشود. برای آزمون این فرضیه، آثار نقاشی دیواریِ پس از انقلاب در شهر تهران در نظر گرفته شده است. چگونگی فعالیت عاملان حاضر (هنرمندان نقاش)، جایگاه و مواضع این میدان هنری در موقعیتهای اجتماعی، سیاسی و هنری زمانهشان، نوع سرمایهها و منشهای ایشان عمده پرسشهای مطرح در این نوشتار است. روش تحقیق این مقاله با بهرهگیری از روششناسی جامعهشناختی پییر بوردیو بوده و به تحلیل تکوین میدان نقاشی دیواری در فضای اجتماعی پس از انقلاب میپردازد. در نتیجۀ پژوهش حاضر درمییابیم که سبک نقاشی دیواری در دورۀ مدنظر حاصل تمایز معنادار از نقاشیدیواری ایران قبل از انقلاب و براساس سرمایۀ فرهنگی برآمده از حاکمیت سیاسی وقت ایران بوده است. وابستگی نقاشی دیواری به میدان قدرت، در بحبوحۀ انقلاب و همزمان با پیروزی آن، این هنر را به کانون اصلی قدرت که تودههای مردمی و جریانهای انقلابی بودند متصل میکرد و با آغاز دورۀ تثبیت انقلاب و سازماندهی میدان قدرت این هنر تحت حمایت و تأیید آن به کار گرفته شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نقاشی دیواری پس از انقلاب؛ جامعهشناسی بوردیو؛ موقعیت اجتماعی؛ میدان قدرت؛ سرمایه | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,958 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 7,213 |
||