نمودهای اسطوره و زبان حماسی در شعر نصرالله مردانی | ||
| دو فصلنامه ادبیات دفاع مقدس | ||
| مقاله 13، دوره 3، شماره 4، فروردین 1398، صفحه 127-144 اصل مقاله (378.32 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| برات محمدی* 1؛ مریم حداد2 | ||
| 1استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ارومیه | ||
| 2دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ارومیه | ||
| چکیده | ||
| توجه به اسطوره و حماسه بهویژه اساطیر و حماسههای ملی، یکی از مبانی اصلی در بافت معنایی و زبانی ادبیات فارسی بعد از شاهنامۀ فردوسی است که در هر دورهای همگام با تحولات ادبی و متناسب با شرایط اجتماعی آن برهه ادامه یافته است. با شکلگیری انقلاب اسلامی و آغاز جنگ تحمیلی، توجه عمیق به ابعاد شعر پایداری افزون گشت. همگام با آن، گرایش به حماسه که مناسب این نوع شعر بود، رشد کرد و شاعران بسیاری با زبان و بیان حماسی، دلیریهای رزمندگان دفاع مقدس را به تصویر کشیدند. در این پژوهش، اشعار نصرالله مردانی بهلحاظ دارابودن عناصر اساطیری و زبان حماسی بررسی شده است. حاصل بررسی نشان میدهد مردانی بهاقتضای علاقۀ خود به شاهنامۀ فردوسی و فضای سیاسیاجتماعی روزگار خود، از اساطیر ملی و زبان حماسی استفاده کرده است. او زبان حماسی را با زبان غنایی آمیخته و متناسب با نیازهای بیانی تازه، ظرفیتهای تازهای برای اسطوره و حماسه در شعرش ایجاد کرده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اسطوره؛ زبان حماسی؛ نصرالله مردانی؛ دفاع مقدس؛ شعر پایداری | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 926 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 542 |
||
