- آقایی، سید داود (2006)، «سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در دوران جنگ هشتساله با نگاهی به جایگاه جامعه اروپایی در این سیاست»، مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی، 73.
- برزگر، کیهان (1388)، «سیاست خارجی ایران از منظر رئالیسم تهاجمی و تدافعی»، فصلنامه بینالمللی روابط خارجی، شماره ۱
- حاجی یوسفی، امیرمحمد (1381)، «نظریه والتز و سیاست خارجی ایران: مطالعه مقایسهای دوران جنگ سرد و پساجنگ سرد»
- رومی، فرشاد (1402)، «تحول در اولویتهای راهبردی سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران: از راهبرد «نه شرقی، نه غربی» تا نگاه به شرق»، فصلنامه سیاست، 53(1)، صص 161-135.
- سیمبر، رضا (1402)، «تحلیل کارکردهای مقاومت در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران»، دانش سیاسی، 19(ویژهنامه اول؛ مقاومت)، صص 89-106.
- شریعت، فرشاد؛ قلی پور، محسن (1401) «تبیین مفهوم مقاومت در اندیشه سیاسی امام خمینی (ره)»، جامعهشناسی سیاسی جهان اسلام، دوره 10، شماره 20، صص 1-28.
- قاسمی، فرهاد (۱۳۹۷)، «نظریه پیچیدگی-آشوب و جنگ در روابط بینالملل»، تهران: دانشگاه تهران.
- قاسمی، فرهاد؛ هاشمی، سیده بنت الهدا (1402)، «سیستم کنترل چند پیکری و نظمهای منطقهای: شبکه منطقهای ایران»، روابط خارجی، ۱۵، شماره ۳، صص 1 – 28
- مصلی نژاد، عباس (1399)، «سیاستگذاری امنیت منطقهای ایران در محیط آشوبزده»، فصلنامه علمی سیاست جهانی، دوره نهم، شماره سوم، پیاپی 33، صص 33-54
- منصوری مقدم، جهانشیر؛ اسماعیلی، علی (1390)، «تحلیلی بر سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در دوره ریاست جمهوری محمود احمدینژاد از منظر مدل پیوستگی جیمز روزنا»، سیاست، دوره 41، بهار 1390، شماره 1
- مهدی پور، آسیه (1399)، «بررسی ابعاد و پیامدهای راهبرد مقاومت در اندیشه آیتالله خامنهای (مدظله)»، جامعهشناسی سیاسی جهان اسلام، دوره 8، شماره 17، صفحه 1-30.
- هژیر سرور، حسین؛ دهقانی فیروزآبادی، سید جلال (1401)، «مقایسه سیاست خارجی دولتهای احمدینژاد و روحانی بر اساس نظریه واقعگرایی نوکلاسیک»، سیاست خارجی، سال ۳۶، پاییز ۱۴۰۱، شماره ۳، (پیاپی ۱۴۳)، صص 95 – 118
- Ahmadian, H. (2021). The Evolution of Iran’s Foreign Policy: International Balancing Act. The Geopolitics of Iran, 61-82.
- Abdolmohammadi, P. & Cama, G. (2020). Contemporary domestic and foreign policies of Iran. Springer Nature.
- Akbarzadeh, S. (2015). Iran and the Shanghai Cooperation Organization: Ideology and realpolitik in Iranian foreign policy. Australian Journal of International Affairs, 69(1), 88-103.
- Alam, S. (2001). The changing perception of Iran towards the Gulf States. Strategic Analysis, 24(11), 2085-2096.
- Anderson, T. (2019). Iran’s Resistance Economy and Regional Integration. Journal of World Sociopolitical Studies, 3(4), 649-685.
- Bastos, Maria. (2014). The Indian Ocean and the rise of a multi-polar world order: The role of China and India. Policy Perspectives: The Journal of the Institute of Policy Studies2: 17-28.
- Bayar, T. (2019). Multiple Dualities: Seeking the Patterns in Iran’s Foreign Policy. All Azimuth: A Journal of Foreign Policy and Peace, 8(1), 37-54.
- Brooks, Stephen G. and William C. Wohlforth. (2015). The rise and fall of the great powers in the twenty-first century: China's rise and the fate of America's global position. International security 3: 7-53.
- COHEN, Saul Bernard. (2014). Geopolitics: The geography of international relations. Rowman & Littlefield.
- Cooley, A. & Nexon, D. H. (2020). (No) Exit from liberalism? New Perspectives, 28(3), 280-291.
- Cooper, A. F. & Flemes, D. (2013). Foreign policy strategies of emerging powers in a multipolar world: An introductory review. Third World Quarterly, 943-962, (6)34.
- DiCicco, Jonathan M. and Jack S. Levy. (1999). Power shifts and problem shifts: The evolution of the power transition research program. Journal of conflict resolution, 43.6: 675-704.
- Donnelly, J. (2016). The heterarchic structure of twenty-first-century International Governance. The Korean Journal of International Studies, 14(1), 1-29.
- Doran, Charles F. (1971). The politics of assimilation: Hegemony and its aftermath.
- Ehteshami, A. (2012). Domestic politics and foreign policy in contemporary Iran. In Iran and the international system (121-129). Routledge.
- Ehteshami, Anoushiravan (2023). China’s Grand Vision and the Persian Gulf.
- Fuller, G. E. (2007). The Hizballah-Iran connection: model for sunni resistance. The Washington Quarterly, 30(1), 139-150.
- Fulton, J. (2022). Asian powers and a transitioning Gulf order. In Asian Perceptions of Gulf Security (pp. 8-29). Routledge.
- Funabashi, Yoichi. The Asianization of Asia. Foreign affairs (1993): 75-85.
- Halliday, F. (2001). Iran and the Middle East: Foreign policy and domestic change. Middle East Report, (220), 42-47.
- Holliday, S. J. (2016). Defining Iran: politics of resistance. Routledge.
- Janardhan, N. (2022). Asia in an Emerging Gulf Collective Security Framework. In Asian Perceptions of Gulf Security. Routledge, 157-178.
- Javadi Arjmand, M. J. & Mohammadi Masiri, A. (2020). The Origin of the Concept of Resistance in Iran. Islamic Politics Research, 7(16), 362-385.
- Kausch, K. (2015). Competitive multipolarity in the Middle East. The International Spectator, 50(3), 1-15.
- Kaye, D. D. (2022). America's role in a post-American Middle East. The Washington Quarterly, 45(1), 7-24.
- Kugler, Jacek, and A. F. K. Organski. (1989). The end of hegemony? International Interactions, 15.2: 113-128.
- Lemke, Douglas. (1997). The continuation of history: Power transition theory and the end of the Cold War, journal of Peace Research, 34.1: 23-36.
- Lemke, Douglas; ALLEE, Todd L. (2002). Regions of war and peace Cambridge: Cambridge University Press.
- Mabon, Simon, Samira Nasirzadeh, and Eyad Alrefai. (2021). De-securitisation and Pragmatism in the Persian Gulf: The Future of Saudi-Iranian Relations. The International Spectator, 56.4: 66-83.
- Mearsheimer, John J. (2019). Bound to fail: The rise and fall of the liberal international order. International security, 43.4: 7-50.
- Mossalanejad, A. (2023). Iran and the Resistance Policy making Toward US Regional Client’s Actors.1-21, (70)1919(70), 1-21.
- Nolte, Detlef. (2010). How to compare regional powers: analytical concepts and research topics. Review of international studies4: 881-901.
- Parlar Dal, Emel. (2016). Conceptualising and testing the ‘emerging regional power’of Turkey in the shifting ınternational order. Third World Quarterly, 37.8: 1425-1453.
- Quamar, Md Muddassir. (2022). India in the Gulf: Multialignment in the Shadow of Regional (In) security. Asian Perceptions of Gulf Security. Routledge, 107-132.
- Ramazani, R. K. (1992). Iran's foreign policy: Both North and South. Middle East Journal, 46(3), 393-412.
- Solhdoost, M. (2021). Iran’s geo-strategic orientations toward China and India. Journal of the Indian Ocean Region, 17(1), 60-77.
- Sun, Degang. (2022). China's ‘Zero-Enemy Policy'in the Gulf: Dynamics and Tactics. In: Asian Perceptions of Gulf Security. Routledge, p. 30-49.
- Tanoli, Junaid Roshan. (2016). Comparative analysis of Gwadar and Chabahar: The two rival ports. Center for Strategic and Contemporary Research.
- Thies, C. G. & Nieman, M. D. (2017). Rising powers and foreign policy revisionism: Understanding BRICS identity and behavior through time. University of Michigan Press.
- Wastnidge, E. & Mabon, S. (2023). The resistance axis and regional order in the Middle East: nomos, space, and normative alternatives. British Journal of Middle Eastern Studies, 1-18.
|
