• اسکندری، ابوالفضل (1394)، کاربست دیپلماسی عمومی در صدور انقلاب اسلامی، مطالعات انقلاب اسلامی، شماره 43.
• امیر عبدالهیان، مجید، محمدجواد سبحانی فر (1393)، تأثیر دیپلماسی عمومی ایران در لبنان بر قدرت نرم جمهوری اسلامی ایران، پاسداری فرهنگی انقلاب اسلامی، سال چهارم، بهار و تابستان، شماره 9.
• امیری صالحی، سید رضا، سعید محمدی (1392)، دیپلماسی فرهنگی، تهران: ققنوس.
• آدینه وند، احمد (1393)، ظرفیت‌ها و زمینه‌های تأثیرگذاری دیپلماسی فرهنگی در سیاست خارجی ایران، تهران: مؤسسه فرهنگی مطالعات و تحقیقات بین‌المللی ابرار معاصر.
• آشنا، حسام‌الدین (1383)، فرهنگ، ارتباطات و سیاست خارجی ارائه مدلی برای دیپلماسی عمومی، فصلنامه پژوهشی دانشگاه امام صادق (ع)، شماره 21.
• آشنا، حسام‌الدین، نادر جعفری هفت‌خوانی (1386)، دیپلماسی عمومی و سیاست خارجی؛ پیوندها و اهداف، دانش سیاسی، شماره 5.
• بختیاری، ابراهیم (1390)، بررسی شباهت‌ها و تفاوت‌های دیپلماسی عمومی با مفاهیم نرم، فصلنامه عملیات روانی، سال هشتم، شماره 30.
• پورحسن، ناصر (1390)، دیپلماسی عمومی نوین و دفاع همه‌جانبه، فصلنامه راهبرد دفاعی، سال نهم شماره 33.
• پورمند، ص (1396)، بررسی ظرفیت‌های راهبردی دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در تقویت شیعیان جمهوری آذربایجان، فرهنگ پژوهش، ص 72.
• تویسرکانی، مجتبی (1388)، تحلیلی بر قدرت نرم جمهوری اسلامی ایران در آسیاست مرکزی در مقایسه با خاورمیانه، فصلنامه آسیای مرکزی و قفقاز، ش 67.
• جوادی آملی، عبدالله (1376)، جرعه‌ای از صهبای حج، تهران، نشر مشعر.
• حسینی تقی‌آباد، سید مهدی، شیوا علیزاده (1398)، دیپلماسی عمومی و سیاست همسایگی جمهوری اسلامی ایران در روابط با جمهوری آذربایجان؛ ظرفیت‌ها، موانع و راهکارها، جستارهای سیاسی معاصر، زمستان، شماره.
• حق‌پرست، هادی، زهرا خدابین (1399)، درآمدی بر دکترین مطلوب دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران، مجله بین‌الملل پژوهش ملل، دوره پنجم، شماره 54.
• حق‌پرست، هادی، زهرا خدابین (1399)، درآمدی بر دکترین مطلوب دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران، پژوهش ملل، تیر، شماره 54، صص 81-100.
• حقیقی، رضا (1388)، دیپلماسی فرهنگی از دریچه نو اشاعه گرایی: تأثیرات فناوری اطلاعات بر دیپلماسی فرهنگی، فصلنامه سیاست خارجی، شماره 90.
• خاکی، اعظم، محمود رضا مرتضوی (1395)، نقش دیپلماسی ارتباط‌جمعی در دیپلماسی عمومی ایران در مواجهه با آمریکا، ماهنامه مدیریت رسانه، تیر، صص 17-30.
• درخشه، جلال (1396)، دیپلماسی فرهنگی و قدرت نرم جمهوری اسلامی ایران در ایتالیا، فرصت‌ها تهدیدها و راهبردها، پژوهش‌های سیاسی جهان اسلام.
• درخشه، جلال، مصطفی غفاری (1390)، دیپلماسی عمومی جمهوری اسلامی ایران در جهان اسلام، فرصت‌ها، اقدامات و اولویت‌ها و دستاوردها، فصلنامه مطالعات فرهنگ و ارتباطات، س 12، ش 16.
• دهشیری، محمدرضا (1393)، دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران، تهران: نشر علمی و فرهنگی کتیبه.
• دیپلماسی عمومی جمهوری اسلامی ایران در جهان اسلام فرصت‌ها، اقدامات، اولویت‌ها و دستاوردها (1390)، مطالعات فرهنگ ارتباطات، شماره 16.
• ذوالفقارزاده، محمدمهدی و مهدی ثنایی (1392)، دیپلماسی علم و فناوری، چهارچوبی نظری و پیشنهادهایی عملی، رهیافت، شمار ه 54، صص 45-66.
• رفیع، حسین، ملیحه نیکروش (1392)، دیپلماسی عمومی و قدرت نرم با تأکید بر قدرت نرم ایران در عراق، پژوهشنامه روابط بین‌الملل.
• رفیع، حسین، ملیحه نیکروش (1392)، دیپلماسی عمومی و قدرت نرم با تأکید بر قدرت نرم ایران در عراق، مطالعات روابط بین‌الملل، ش 22.
• سازمند بهاره (1393)، الزامات و چالش‌های عمومی ایران در عصر جهانی‌شدن، تهران: مرکز ملی مطالعات جهانی‌شدن.
• سازمند، بهاره، براتی، مسعود (1393)، الزامات و چالش‌های دیپلماسی عمومی ایران در عصر جهانی‌شدن، تهران: مرکز ملی مطالعات جهانی‌شدن.
• سرخیل، بهنام (1399)، چینش نخبگانی، جوانان و چالش‌های پیش روی تمدن نوین اسلامی؛ تأکید بر نخبگان دانشگاهی، مطالعات بنیادین تمدن نوین اسلامی، دوره 3، شماره 2، صص 161-186.
• سلوکی، وحید (1396)، بررسی تأثیر دیپلماسی عمومی ایران در رابطه با ترکیه؛ قبل و بعد از کودتای نافرجام، پژوهش ملل مرداد، شماره 20.
• سید عبدالحمید، دوستدار، میرحسینی، حسین محمدی (1393)، دیپلماسی علمی به‌مثابه قدرت نرم، مطالعات قدرت نرم، پاییز و زمستان، شماره 11.
• سیمبر، رضا، ارسلان قربانی (1387)، روابط بین‌الملل و دیپلماسی صلح در نظام متحول جهانی، تهران: سمت.
• شاکرین، حمیدرضا (1378)، سکولاریسم. تهران: کانون اندیشه جوان چاپ پنجم.
• شایسته، مهدی (1394)، ارزیابی سیاست‌گذاری‌های صدور انقلاب اسلامی ایران از منظر سوات، پژوهشنامه انقلاب اسلامی، شماره 17.
• شهریاری، محمد (1397)، فلسفه انقلابی بودن، تهران: نهضت نرم‌افزاری وابسته به انتشارات انقلاب اسلامی.
• صائمیان، آذر، رضا ازغنده (1386)، چالش‌های ایران برای ورود به سازمان تجارت جهانی با استفاده از الگویswot ، دومین کنفرانس بین‌المللی مدیریت استراتژیک، تهران.
• عرب خدری، ساناز (1387)، ضرورت‌های توسعه گردشگری مذهبی در ایران، ماهنامه خیمه، ش 46.
• عیوضی، محمدرحیم (1392)، درآمدی تحلیلی بر انقلاب اسلامی، تهران: نشر معارف چاپ 38.
• غیاثی، هادی (1397)، بعد تمدنی همگرایی و هم‌افزایی عتبات مقدسه در چارچوب گردشگری فرهنگی، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشکده فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق (ع).
• قاسمی، حاکم، سودابه نصیرلو (1400)، فناوری‌های نوظهور و تأثیر آنها بر تمدن نوین اسلامی، مطالعات بنیادین تمدن نوین اسلامی، دوره 4، شماره 1، صص 1-40.
• قشقایی، حسن (1391)، جایگاه دیپلماسی عمومی در پیشبرد سیاست برون‌مرزی جمهوری اسلامی ایران، بازیابی در 4 9، 1400، از پایگاه اطلاع‌رسانی دولت https://dolat.ir/detail/213686
• کشاورز شکری، عباس (1392)، دیپلماسی فرهنگی ایران در خاورمیانه؛ تحول ارتباطات و لزوم کاربرد ابزارهای نوین، مطالعات فرهنگ و ارتباطات، سال چهارم، شماره 23.
• گلکار، کوروش (1384)، مناسب‌سازی تکنیک تحلیل سوآت برای کاربرد در طراحی شهری، فصلنامه صفه، شماره 41.
• متقی، ابراهیم، حمید شایسته (1396)، دیپلماسی عمومی ایران؛ ظرفیت‌ها و چالش‌ها، مطالعات منافع ملی شهریور دوره 2، شماره 8، صص 29-55.
• متقی، ابراهیم، مهسا فرحان جم، سعید جهانگیری (1399)، واکاوی چگونگی افول هژمونی آمریکا در عرصه جهانی با تأکید بر ویروس کرونا، جستارهای سیاسی معاصر، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، سال یازدهم، شماره چهارم، زمستان، صص 73-93.
• مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی (1390)، بررسی و نسبت دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران (دستگاه‌ها و نهادهای فعال)، مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی، کد موضوعی270، شماره مسلسل 10321.
• موسوی، سید احمد (1399)، نقش بنیادین همکاری‌های بین‌المللی در حمایت از پناهندگان افغانستانی. بازیابی از مرکز مطالعات سیاسی و بین‌المللhttps://ipis.ir/portal/subjectview/611369

• میرمحمدصادقی، سید مهدی، رحمت حاجی مینه (1397)، تبیین دیپلماسی فرهنگی ایران در قبال ایران هراسی، مطالعات میان فرهنگی، صص 123-146.
• وحیدی، موسی‌الرضا (1386)، تغییر عصر سیاست بین‌الملل و دگرگونی ماهیت دیپلماسی، سیاست خارجی، ش 38.
• هادیان، ناصر، افسانه احدی (1388)، جایگاه مفهومی دیپلماسی عمومی، فصلنامه روابط خارجی، صص 85-117.
• هریسون، جفری، سنت جان کارون (1382)، مدیریت استراتژیک، (بهروز قاسمی، المترجمون) تهران: هیات.
• Corneliu Bjola, Jennifer Cassidy, and Ilan Manor (2019), Public Diplomacy in the Digital Age. The Hague Journal of Diplomacy.
• Ahmad Nohegar (2009), Assessment of Qeshm Island Naturalization Capabilities Using. Geography and Development Magazine, Vol 7, No 15, 151-172.
• J Kangas (2003), Evaluating the management strategies of a forestland estate-the S-O-S approach. Journal of Environmental Management, 349-358.
• John Fitzgerald. (2019). Public diplomacy, China style. Australian Strategic Policy Institute. http://www.jstor.com/stable/resrep230705

References

• Adinehvand, A (2014) , Capacity and effectiveness of cultural diplomacy in Iran’s foreign policy. Tehran: International studies and research institute. [In Persian]
• Azghandeh, A.S (2007), Iran’s challenges to join the World Trade Organization using the SWOT model. The 2nd international conference on strategic management. Tehran. [In Persian]
• Ahmad Nohegar (2009), Assessment of Qeshm Island Naturalization Capabilities Using. Geography and Development Magazine, Vol 7, No 15, 151-172.
• J Kangas (2003), Evaluating the management strategies of a forestland estate-the S-O-S approach. Journal of Environmental Management, 349-358.
• John Fitzgerald (2019), Public diplomacy, China style. Australian Strategic Policy Institute.
• Eskandari, A. (2015), the use of public diplomacy in exporting the Islamic Revolution. Journal of Islamic Revolution studies. No.43 [In Persian]
• Ashena, H.A (2004), Culture, communication, and foreign policy, presenting a model for public diplomacy. Journal of Imam Sadiq University. No. 21 [In Persian]
• Amuli, A.J (1997), A drink of the spiritual ecstasy of hajj. Tehran. Mosha’ar publication. [In Persian]
• Bakhtiari, A (2011), Investigation of similarities and differences between public diplomacy and soft concepts. Quarterly of psychological operation. 8(30). [In Persian]
• Corneliu Bjola, Jennifer Cassidy, and Ilan Manor (2019), Public Diplomacy in the Digital Age. The Hague Journal of Diplomacy.
• Pourhassan, N. (2011), New public diplomacy and comprehensive defence. Scientific quarterly journal of defence strategy. 9(33). [In Persian]
• Pourmand, S. (2017), Investigation of the strategic capacity of Iran’s cultural diplomacy in strengthening Shiites in Azerbaijan. Journal of Farhang-e Pazhuhesh. 72 [In Persian]
• Tuyserkani, M. (2009), Analysis of the soft power of the Islamic Republic of Iran in Central Asia compared to the Middle East. Central Asia and the Caucasus journal. No.67. [In Persian]
• Derakhshesh, J; Ghafari, M. (2011), Public diplomacy of Iran in the Muslim World, opportunities, measures, priorities, and achievements. Journal of culture-communication studies. 12 (16). [In Persian]
• Haqiqi, R. (2009), Cultural diplomacy through diffusionism:the effects of information technology on cultural diplomacy. Journal of foreign policy. No. 90. [In Persian]
• Khedri, S.A. (2008), The need for religious tourism development in Iran. Kheimeh journal. No.46. [In Persian]
• Khavani, H.A. (2007), Public diplomacy and foreign policy; connections and goals. Political knowledge. No.5 [In Persian]
• Dehshiri, M.A. (2017), Cultural diplomacy and soft power of Iran in Italy; opportunities, threats, and strategies. Scientific and cultural journal of Katibeh. [In Persian]
• Sazmand, B. (2014), Public challenges and necessities of Iran during globalization. Tehran: National center for globalization studies. [In Persian]
• Shakerin, H.R. (1999), Secularism. Tehran: Culture and thought center. 5th publication. [In Persian]
• Shayesteh, M. (2015), Policy evaluation exporting the Islamic Revolution from the perspective of the SWOT matrix. Quarterly scientific research journal on Islamic Revolution. No.17. [In Persian]
• Sadeqi, S.M. (2018), Explaining of Iranian cultural diplomacy towards Iran phobia. Intercultural studies quarterly. 13 (36). [In Persian]
• Eyvazi, M. (2013), An analytical introduction to the Islamic Revolution of Iran. Tehran: Nashremaaref. 38th publication. [In Persian]
• Ghiasi, H. (2018), Civilizational dimensions of convergence and synergy of the Holy Shrines in the framework of cultural tourism. M.A thesis, Faculty of Culture and Communication, Imam Sadiq University. [In Persian]
• Ghorbani, R.S. (2008), international relation and peace diplomacy in changing global system. Tehran: Samt. [In Persian]
• Ghashghaei (2012), Status of public diplomacy in promoting Iran’s foreign policy. http://dolat.ir/detail/213686 [In Persian]
• Caron, J.H. (2003), Strategic management. Translated by Ghasemi. Tehran: Heiat. [In Persian]
• Keshavarz Shokri, A. (2013), Iranian cultural diplomacy in the Middle East; community evolution and the need to use a new tool. Journal of culture-communication studies. 4(23). [In Persian]
• Golkar, K. (2005), Conditioning SWOT method to be utilized in urban designing. Quarterly of Safeh. No. 41. [In Persian]
• Mohammadi, S.R. (2013), Cultural diplomacy. Tehran: Qoqnoos publication. [In Persian]
• The Parliament Research Centre (2011), Investigation of Iran’s cultural diplomacy (active institutions and organizations). Parliament Research Centre, subject code 270, serial no. 10321. [In Persian]
• Mousavi, A. (2021), The fundamental role of international cooperation in supporting Afghan refugees. International and political studies: http://ipis.ir/portal/subjectview/ [In Persian]
• Nikravesh, S.A. (2013), Public diplomacy and soft power emphasize Iran’s soft power in Iraq. Research letter of international relations. [In Persian]
• Nikravesh, H.R. (2013), Public diplomacy and soft power emphasize Iran’s soft power in Iraq. International relations studies. No. 22. [In Persian]
• Haqparast, H; Khodabin, Z. (2020), An introduction to the desirable doctrine of cultural diplomacy of Iran. International journal of nations. 5(54).
  [In Persian]
• Hadian A.V. (2009), Conceptual status of public diplomacy. Foreign relations. 85-117. [In Persian]
• Vahidi, M.S. (2007), Changing the field of international policy and changing the nature of diplomacy. Foreign policy, 38 [In Persian]