اثر تمرین تناوبی شدید (HIIT) همراه با مهار پپتید وابسته به کلسی تونین (CGRP) بر بیان ژن فاکتور رشد اپیدرمی (EGF) و گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی (EGFR) در بافت هیپوکمپ موشهای نر نژاد ویستار | ||
| دانشور پزشکی | ||
| دوره 30، شماره 6 - شماره پیاپی 163، بهمن و اسفند 1401، صفحه 10-19 اصل مقاله (492 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22070/daneshmed.2023.17102.1298 | ||
| نویسندگان | ||
| اسماء جعفری خوشن آبادی1؛ سجاد رمضانی* 2؛ شیلا نایبی فر1 | ||
| 1دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی،گروه علوم ورزشی،دانشگاه سیستان و بلوچستان،زاهدان ،ایران | ||
| 2دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران | ||
| چکیده | ||
| مقدمه و هدف: فاکتورهای رشد، بیوملکول های پپتیدی کوچکی اند که نقش مهمی در افزایش بیماری های خود ایمنی دارند ودر پاتوژنز بسیاری از انواع سرطان ها دخیل هستند. هدف اصلی این مطالعه بررسی تأثیر 6 هفته تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) همراه با مهار پپتید مرتبط با ژن کلسیتونین (CGRP) بر بیان ژن فاکتور رشد اپیدرمی (EGF) و گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی (EGFR) در بافت هیپوکمپ موش های نر نژاد ویستار بود. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی 32 سر موش بزرگ آزمایشگاهی نر نژاد ویستار با میانگین وزن 15±205 گرم و سن 8 هفته طور تصادفی در 4 گروه 8 سری شامل: 1) کنترل (C)، 2) مهار CGRP(CI)، 3) HIIT(TH) و 4) مهار CGRP+HIIT(CI+TH) تقسیم شدند. جهت مهار CGRP در گروه 2 و 4 از آنتی بادی CGRP با دوز 25/0 میلی گرم بر کیلوگرم به صورت درون صفاقی استفاده شد. پروتکل تمرین HIIT به مدت 6 هفته و 5 روز در هر هفته انجام شد، که به صورت 10 وهله دویدن شدید 2 دقیقهای روی تردمیل و 1 دقیقه دویدن آهسته ( استراحت فعال) به صورت فزاینده بود. در نهایت بافت مورد نظر استخراج و میزان بیان ژن EGF و EGFR به وسیله روش Real time–PCR ΔΔ و با استفاده از فرمولΔΔCt 2، مورد ارزیابی قرار گرفت جهت تجزیه و تحلیل یافتهها از آزمون آنالیز واریانس یکراهه به همراه آزمون تعقیبی توکی در نرمافزار SPSS نسخه 26 استفاده شد (05/0≥p). نتایج: پژوهش حاضر نشان داد سطوح EGF بافت هیپوکمپ در گروه (TH) به طور معناداری بالاتر از گروه های (CI) (001/0=P) و گروه (C) (006/0=P) بود. همچنین در گروه (CI+TH) به طور معناداری بالاتر از گروه (CI) (007/0=P) بود. سطوح بیان ژنی EGFR در گروه (CI+TH) به طور معناداری بالاتر از (CI) (04/0=P) و (TH) (01/0=P) بود. نتیجهگیری: تغییرات فیزیولوژیکی ناشی از HIIT در هیپوکمپ می تواند وضعیت عملکردی مغز را از طریق تنظیم مثبت بیان ژن EGF و EGFR به عنوان یک روش غیردارویی موثر بهبود بخشد. علاوه بر این، مهار HIIT + CGRP ممکن است یک رویکرد جدید را از طریق مسیرهای EGF و EGFR در هیپوکمپ نشان دهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تمرین تناوبی شدید (HIIT)؛ فاکتور رشداپیدرمی (EGF)؛ پپتیدوابسته به کلسی تونین (CGRP)؛ هیپوکمپ | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 890 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 553 |
||
| تعداد نشریات | 18 |
| تعداد شمارهها | 472 |
| تعداد مقالات | 4,693 |
| تعداد مشاهده مقاله | 5,798,541 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 4,766,552 |