اثربخشی طرحواره درمانی بر تحمل ابهام و تاب آوری مادران کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه بیش فعالی | ||
| روانشناسی بالینی و شخصیت | ||
| دوره 20، شماره 1 - شماره پیاپی 38، شهریور 1401، صفحه 125-138 اصل مقاله (708.23 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22070/cpap.2022.14025.1061 | ||
| نویسندگان | ||
| ماندانا گل آوری* 1؛ فلور خیاطان* 2 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران | ||
| 2استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: اختلال نقص توجه_بیش فعالی از شایعترین اختلالات دوران کودکی است که تاثیر بسیاری بر مادران دارد چراکه آنها نخستین مراقبان و افرادی هستند که بیشترین تعامل را با این کودکان دارند. بنابراین، لزوم استفاده از روشهای جدید در جهت ارتقا و بهبود شرایط آنان حائز اهمیت است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی طرحواره درمانی بر تحمل ابهام و تابآوری مادران کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه_بیشفعالی اصفهان بود. روش: طرح پژوهش حاضر از نوع نیمهآزمایشی با پیش آزمون_پسآزمون و گروه کنترل همراه با دوره پیگیری بود. جامعهی آماری مورد مطالعه شامل کلیه مادران کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه_بیش فعالی مراجعه کننده به کلینیکهای سطح شهر اصفهان در سال 1399 بود. بعد از غربالگری اولیه و بررسی ملاکهای ورود و خروج، در نهایت تعداد40 نفر از مادرانی که اختلال نقص توجه_ بیشفعالی کودکشان توسط متخصص تشخیص قطعی داده شده بود انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه (20 نفره) آزمایش و کنترل گمارده شدند که در جریان جلسات از هر گروه 5 نفر خارج شدند و در نهایت در هر گروه 15 نفر باقی ماند. برای گروه آزمایش 12 جلسه طرحواره درمانی 90 دقیقهای برگزار شد و در پایان مداخله، از هر دو گروه پسآزمون به عمل آمد و بعد از گذشت یکماه نیز، از هر دو گروه، آزمون پیگیری گرفته شد. ابزار مورد استفاده برای جمعآوری دادهها شامل پرسشنامههای تحمل ابهام نوع2 مکلین (2009) و تابآوری کونور و دیویدسون (2003) بود. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها نیز از شاخصهای آمار توصیفی نظیر میانگین و انحراف استاندارد و آمار استنباطی تحلیل اندازهگیری مکرر استفاده گردید. نتایج: گروه آزمایش افزایش معناداری را در تحمل ابهام (001/0>p) و تابآوری (001/0>p) داشته است. بحث و نتیجه گیری: بر اساس یافته های این پژوهش میتوان گفت طرحواره درمانی بر افزایش تحمل ابهام و تابآوری مادران کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه_بیش فعالی موثر است. بنابراین پیشنهاد میشود درمانگران از این رویکرد درمانی در جهت افزایش تحمل ابهام و تابآوری این مادران بهره ببرند | ||
| کلیدواژهها | ||
| طرحواره درمانی؛ تحمل ابهام؛ تاب آوری؛ اختلال نقص توجه؛ بیش فعالی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,068 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,184 |
||
| تعداد نشریات | 18 |
| تعداد شمارهها | 473 |
| تعداد مقالات | 4,694 |
| تعداد مشاهده مقاله | 5,810,702 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 4,781,585 |