مؤلفههای ادبیات پایداری در اشعار شاعران معاصر افغانستان (مطالعۀ موردی: عبدالسمیع حامد و سید ابوطالب مظفری) | ||
| دو فصلنامه ادبیات دفاع مقدس | ||
| مقاله 6، دوره 5، شماره 9، مهر 1400، صفحه 95-118 اصل مقاله (923.09 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| منوچهر دانش پژوهان* 1؛ غلام حضرت هویدا2 | ||
| 1استادیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم و فنون فارابی. | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه بینالمللی اهلبیت (ع). | ||
| چکیده | ||
| ادبیات پایداری در افغانستان، پس از کودتای مارکسیستی سال 1357 شکل گرفت و مضامین ارزشمند مقاومت به خاکریزهای اشعار شاعران پایداری- که مدافعان غرور و حیثیت ملت به استضعاف کشیدهشدۀ افغانستان هستند – راه یافت. همراهی شاعران و نویسندگان با این حرکت سیاسی- اجتماعی، سبب خروج شعر افغانستان از بنبست محتوا و شکلگیری جریان شعر پایداری در حمایت از مقاومت مردمی در برابر روسها شد. از میان شاعران حوزۀ یادشده، عبدالسمیع حامد و سید ابوطالب مظفری برگزیده شدند. این پژوهش بر پایۀ این پرسش شکل گرفت که «ادبیات پایداری افغانستان در اشعار عبدالسمیع حامد و سید ابوطالب مظفری، بیشتر چه موضوعات و مضمونهایی را شامل میشود؟». این پژوهش با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی، انجامشده، به همین سبب، در آغاز نمیتوان برای آن فرضیهای بیان کرد. پس از گردآوری یافتههای پژوهش و سپس تجزیهوتحلیل آنها با روش استدلال استقرایی، آشکار شد که مضامینی چون برادرکشی و جنگافروزی، نکوهش رهبران و سیاستمداران، اعتراض به شرایط موجود در کشور، شرح غربت و بیان آوارگی و تبعید، در شعر این پژوهش، ظهور بیشتری دارد. دین و مذهب نیز در جلوههای آن- که مهمترین منبع الهام در ادبیات مقاومت است- محتوای سرودههای شاعران یادشده را پربارتر کرده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ادبیات پایداری؛ اندیشۀ مقاومت؛ افغانستان؛ جنگ؛ اعتراض و آزادیخواهی | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 726 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 395 |
||
