تبیین الگوی نظری تربیت دینی، در غلبه بر رنجهای وجودی ناشی از همهگیری ویروس کوید ـ 19 | ||
| دوفصلنامه مطالعات اسلامی آسیب های اجتماعی | ||
| دوره 2، شماره 1 - شماره پیاپی 3، شهریور 1399، صفحه 105-128 اصل مقاله (360.11 K) | ||
| نوع مقاله: تخصصی | ||
| نویسندگان | ||
| سید حسام حسینی* 1؛ سیده نسرین حسینی2؛ خدیجه زارعی3؛ مریم السادات طباطبایی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری فلسفه تعلیم و تربیت، گروه علوم تربیتی دانشگاه شاهد، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، گروه علوم تربیتی دانشگاه الزهرا تهران، ایران | ||
| 3دانشجوی دکتری فلسفه تعلیم و تربیت، گروه علوم تربیتی دانشگاه شاهد تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| در این پژوهش با هدف بررسی نقش مبانی تربیت دینی در مواجهه با رنجهای وجودی در دوران همهگیری ویروس کرونا، الگوی نظری جدیدی با استفاده از روش پژوهش استنتاجی پیش رونده فرانکنا در بالاترین سطح تبیین و معرفی گردید.در این راستا پس از بررسی گزارههای الگوی نظری مد نظر که ما آن را «الگوی مثبت تربیت دینی در تقابل با رنج وجودی» نام نهادیم، چالشها و مسائل پیرامون افسردگی و رنجهای وجودی ناشی از این اپیدمی موردبررسی قرار گرفت و یافتهها حاکی از آن است که رنجهای وجودی ناشی از همهگیری ویروس کرونا بهواسطه زیر سؤال بردن پیشفرضهای پذیرفته شده، انزوای اجتماعی و رنج ناشی از مرگ اطرافیان چالشهایی را برای معنای زندگی افراد در پی دارد و الگوی نظری مدنظر تربیت دینی بهواسطه توسعه و بازسازی معنای زندگی در کاهش آلام و رنجهای وجودی مؤثر واقع میگردد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کرونا ویروس؛ رنج وجودی؛ معنای زندگی؛ تربیت دینی | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 441 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 467 |
||
