بررسی خصوصیات روانسنجی فرم کوتاه پرسشنامه چشمانداز زمان در جمعیت بزرگسالان شهر تهران | ||
| روانشناسی بالینی و شخصیت | ||
| مقاله 15، دوره 14، شماره 2 - شماره پیاپی 27، اسفند 1395، صفحه 157-169 اصل مقاله (775.13 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22070/14.2.157 | ||
| نویسندگان | ||
| سوسن علیزاده فرد* 1؛ طیبه محتشمی1؛ مرجان حقیقتگو2؛ فیلیپ جورج زیمباردو3 | ||
| 1دانشگاه پیام نور | ||
| 2دانشگاه محقق اردبیلی | ||
| 3دانشگاه استنفورد | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: این پژوهش با هدف بررسی خصوصیات روانسنجی مقیاس چشمانداز زمان زیمباردو فرم کوتاه در جمعیت بزرگسالان شهر تهران انجام شد. روش: نمونه آماری این پژوهش عبارت بود از 400 زن و مرد بزرگسال شهر تهران که با استفاده از روش خوشهای چندمرحلهای از جامعه آماری انتخاب شدند. در پژوهش حاضر از فرم 36 سؤالی مقیاس چشمانداز زمان و فرم کوتاه پرسشنامه شخصیتی نئو استفاده شد. نتایج: یافتهها نشان داد که ضریب پایایی پرسشنامه با استفاده از آلفای کرونباخ حاکی از پایایی مطلوب برای کل مقیاس و هر کدام از عاملها بود. همچنین نتایج نشان داد که عاملهای مقیاس چشمانداز زمان با ویژگیهای شخصیتی نئو فرم کوتاه رابطه معنیدار دارند. همچنین نتایج تحلیل عاملی اکتشافی نیز بیانگر وجود 5 عامل گذشته منفی، خوشگذران در زمان حال، آیندهنگر، گذشته مثبت و منفعل در زمان حال میباشد که درمجموع 37 درصد واریانس کل را تبیین میکند. البته نسبت به نسخه اصلی پرسشنامه چشمانداز زمان با تغییراتی در برخی از گویهها همراه بود. در تحلیل عامل تائیدی نیز نتایج حاکی از برازش قابل قبول در تعیین عاملها با گویههای جدید بود. بحث و نتیجهگیری: نتایج به دست آمده بیانگر آن است که پرسشنامه چشمانداز زمان با تغییرات اعمال شده در برخی گویهها برای استفاده در جامعهایرانی، ابزاری پایا و روا است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خصوصیات روانسنجی؛ فرم کوتاه پرسشنامه چشمانداز زمان؛ بزرگسالان؛ شهر تهران | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,722 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,802 |
||