مقایسه اثربخشی دو روش درمان تعامل والد - کودک و مقابله درمانگری مادران بر کاهش شدت مشکلات رفتاری کودکان 3-6 ساله | ||
| روانشناسی بالینی و شخصیت | ||
| مقاله 11، دوره 14، شماره 1 - شماره پیاپی 26، شهریور 1395، صفحه 111-123 اصل مقاله (929.87 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22070/14.1.111 | ||
| نویسندگان | ||
| مریم روشن* ؛ علیرضا آقایوسفی؛ احمد علیپور؛ اکبر رضایی | ||
| دانشگاه پیام نور | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی و مقایسه اثربخشی درمان تعامل والد – کودک، مبتنی بر تکنیکهای رفتاری و مقابله درمانگری مبتنی بر تکنیکهای شناختی بر کاهش شدت مشکلات رفتاری در نمونهای از کودکان پیشدبستانی، انجام شد. روش: این پژوهش یک مطا لعه نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون – پسآزمون و پیگیری 6 ماهه بود. تعداد 90 نفر از کودکانی که دارای ملاکهای اختلالات رفتاری بودند، از مهدکودکهای شهرستان شاهیندز انتخاب شدند، در نهایت از این مهدکودکها، سه گروه درمجموع از کودکان دارای اختلالات برون سازی شده بهطور تصادفی انتخاب و مادران آنها نیز به شیوه تصادفی در 2 گروه آزمایش (29 نفری) و یک گروه مقایسه (30 نفری) قرار گرفتند. هر سه گروه قبل و بعد مداخله به پرسشنامه چک لیست رفتاری کودک پاسخ دادند. برای پیگیری اثرات درمان 6 ماه بعد بار دیگر این سنجش به عمل آمد. درمان تعامل والد کودک و مقابله درمانگری در 12 جلسه هفتهای سه بار در گروههای مداخله به کار گرفته شد و در گروه کنترل مداخلهای صورت نگرفت. برای تجزیه تحلیل دادهها از آزمون لوین و تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر استفاده شد. نتایج: یافتهها نشان داد که درمان تعامل والد – کودک و مقابله درمانگری بهصورت معناداری در کاهش شدت مشکلات رفتاری مؤثر بودند. نتیجه درمان در پیگیری 6 ماهه نیز سطوح پایینتری از شدت مشکلات رفتاری کودکان را نشان داد. بحث و نتیجهگیری: الگوی کلی نتایج حاکی از آن است که هر دو درمان فوق به یک میزان در کاهش شدت علائم اثربخش بوده اما در مقایسه نتایج دو گروه درمان و با روش تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر تفاوت معنیداری به دست نیامد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اختلالات رفتاری کودکان؛ درمان تعامل والد – فرزند؛ مقابله درمانگری | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,049 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 726 |
||