نجفی, مریم, رضازاده, مجید وحیدیان, محمددوست, امید. (1399). اثر تعاملی تمرین هوازی و مصرف مکمل جنسینگ بر فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز دختران 15 تا 18 سال. , 27(5), 25-34.
مریم نجفی; مجید وحیدیان رضازاده; امید محمددوست. "اثر تعاملی تمرین هوازی و مصرف مکمل جنسینگ بر فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز دختران 15 تا 18 سال". , 27, 5, 1399, 25-34.
نجفی, مریم, رضازاده, مجید وحیدیان, محمددوست, امید. (1399). 'اثر تعاملی تمرین هوازی و مصرف مکمل جنسینگ بر فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز دختران 15 تا 18 سال', , 27(5), pp. 25-34.
نجفی, مریم, رضازاده, مجید وحیدیان, محمددوست, امید. اثر تعاملی تمرین هوازی و مصرف مکمل جنسینگ بر فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز دختران 15 تا 18 سال. , 1399; 27(5): 25-34.

اثر تعاملی تمرین هوازی و مصرف مکمل جنسینگ بر فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز دختران 15 تا 18 سال

دانشور پزشکی
مقاله 4، دوره 27، شماره 5 - شماره پیاپی 144، 1398، صفحه 25-34    اصل مقاله (632.92 K)
نویسندگان
مریم نجفی؛ مجید وحیدیان رضازاده؛ امید محمددوست*
گروه علوم ورزشی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
چکیده
مقدمه و هدف: نوروتروفین­ها خانواده‌ای از عوامل رشد هستند که اساساً به واسطه توانایی‌شان در حفاظت بقای عصبی شناسایی می­شوند. خانواده نوروتروفین­ها متشکل از 4 پروتئین است که یکی از آنها، فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز است. هدف پژوهش، بررسی تأثیر 6 هفته تمرین هوازی و مصرف مکمل جنسینگ بر فاکتور نوروتروفیک مشتق از ‏مغز در دختران 15 تا 18 سال بود.
 
مواد و روش­ها: پژوهش، نیمه تجربی و با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری کلیه دختران 15 تا 18 ساله شهر زاهدان که از بین آنها 48 نفر به صورت داوطلبانه و هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در 4 گروه تمرین، تمرین+ مکمل، مکمل و کنترل قرار گرفتند. پروتکل تمرینی شامل 6 هفته دویدن در سالن (3 جلسه در هفته)، به مدت 25 تا 40 دقیقه و با شدت 60 تا 70 درصد از ضربان قلب ذخیره بود. آزمودنی­های گروه­های مکمل، جنسینگ را 500 میلی‌گرم در روز (250 میلی‌گرم صبح و 250 میلی‌گرم عصر) مصرف کردند. برای آنالیز داده­ها از روش آماری تحلیل واریانس دوراهه، آزمون تعقیبی بونفرنی و آزمون t همبسته استفاده و سطح معناداری  در نظر گرفته شد.
 
نتایج: سطوح فاکتور نوتروفیک مشتق از مغز (BDNF) به طور معناداری بعد از 6 هفته تمرین هوازی و مصرف مکمل جنسینگ در گروه تمرین+ مکمل نسبت به سایر گروه­ها افزایش یافت. بهبود مقادیر پایه شاخص‌های BDNF در گروه­های تمرین، مکمل+ تمرین و مکمل حاصل شد (05/0>P < /span>) در حالی که تغییری در شاخص­ مذکور در گروه کنترل مشاهده نشد (05/0<P < /span>).
 
نتیجه­ گیری: به نظر می‌رسد انجام تمرینات هوازی و مصرف مکمل جنسینگ اثر قابل‌توجهی بر بهبود BDNF دارد. این افزایش در همه گروه‌های تحقیق به جز گروه کنترل مشاهده شد که نشان از تأثیر ورزش و جنسینگ به صورت مستقل از هم بر BDNF داشته است.
مراجع
آمار
تعداد مشاهده مقاله: 903
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 559
آمار
تعداد نشریات18
تعداد شماره‌ها472
تعداد مقالات4,689
تعداد مشاهده مقاله5,762,755
تعداد دریافت فایل اصل مقاله4,724,688