تاثیر توامان تمرین هوازی و مکمل چای سبز بر سطوح سرمی TNF-α و IL-6 زنان چاق مبتلا به دیابت نوع 2 | ||
| دانشور پزشکی | ||
| مقاله 2، دوره 24، شماره 2 - شماره پیاپی 123، تیر 1395، صفحه 11-20 اصل مقاله (830.56 K) | ||
| نویسندگان | ||
| ابراهیم بنی طالبی* 1؛ طاهره رضوی2؛ مریم نوریان2؛ لاله باقری3 | ||
| 1استادیار، دکترای فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران | ||
| 2کارشناس ارشد، فیزیولوژی ورزش، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یاسوج، یاسوج، ایران | ||
| 3دکترای فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران | ||
| چکیده | ||
| مقدمه و هدف: استفاده از مکملها و عصارههای گیاهی و تمرینات ورزشی برای درمان بیماریها و اختلالات متابولیک در بین مردم رواج یافته است؛ لذا هدف این پژوهش بررسی تأثیر توأمان تمرین هوازی و مصرف مکمل چای سبز بر سطوح سرمی TNF-α و IL-6 زنان چاق دیابتی نوع 2 بود. مواد و روشها: تعداد 46 زن چاق دیابتی (30BMI ≥ و قند خون ناشتای 150 تا 250 میلیگرم در دسیلیتر) با دامنۀ سنی 45 تا60 سال، انتخاب و بهطور تصادفی، به چهار گروه چای سبز (دوازده نفر)، تمرینات هوازی + چای سبز (دوازده نفر)، تمرینات هوازی (دوازده نفر) و دارونما (ده نفر) تقسیم شدند. آزمودنیهای گروههای مکمل بهمدت ده هفته، روزانه 1500 میلیگرم کپسول عصارۀ چای سبز دریافت نمودند. برنامۀ تمرین هوازی شامل ده هفته تمرین، هر هفته، سه جلسه و هر جلسه شصت دقیقه بود که با 55درصد ضربان قلب بیشینه در هفتۀ اول شروع و بهتدریج با پیشرفت برنامۀ تمرینی به 75درصد ضربان قلب بیشینه رسید. هر جلسه تمرین شامل گرمکردن (ده دقیقه)، بخش اصلی تمرین شامل اجرای حرکات ایروبیک در حالت ایستاده (چهل دقیقه) و برگشت به حالت اولیه بهصورت نشسته (ده دقیقه) بود. نتایج: دادهها نشان داد که در هیچ گروهی تفاوت معنیداری در سطوح TNF-α سرم مشاهده نشد (05/0<P < /span>)؛ اما فقط در گروه تمرین + چای سبز تفاوت معنیداری در میزان IL-6 سرم مشاهده گردید (009/0p=). نتایج آزمون تحلیل واریانس یکطرفه نشان میدهد بین تأثیر مداخلات مختلف اختلاف معنیداری در میزان TNF-α وجود ندارد (089/0=P < /span>، 33/2=F)، اما بین تأثیر مداخلات مختلف اختلاف معنیداری در میزان IL-6 وجود دارد (000/0=P < /span>، 01/8=F). نتایج آزمون تعقیبی توکی در مورد IL-6 نشان داد که اختلاف معنیداری بین گروه کنترل و گروه تمرین + چای سبز (021/0p=)، بین گروه چای سبز و گروه تمرین (001/0p=) و بین گروه تمرین و تمرین + چای سبز (001/0p=) وجود دارد؛ بهعلاوه، درمورد تغییرات انسولین به دنبال مداخلات مختلف، مقدار انسولین سرم در گروه تمرین افزایش معنیداری داشته است (013/0p=). نتیجهگیری: براساس یافتههای پژوهش حاضر بهنظر میرسد مصرف توأمان مکمل چای سبز و انجام تمرینات هوازی میتواند نتایج بهتری بر سطوح سرمی عوامل التهابی زنان چاق دیابتی نوع2 داشته باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تمرینات هوازی؛ دیابت نوع 2؛ TNF-α؛ IL-6؛ چای سبز | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 726 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 543 |
||