گوهری, محمودرضا, باغستانی, احمدرضا, اروجی, آرزو, پورحسینقلی, محمدامین. (1393). برآورد خطای پیش بینی برای وضعیت بقا و کاربرد آن درتحلیل بقای بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ. , 22(2), 17-22.
محمودرضا گوهری; احمدرضا باغستانی; آرزو اروجی; محمدامین پورحسینقلی. "برآورد خطای پیش بینی برای وضعیت بقا و کاربرد آن درتحلیل بقای بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ". , 22, 2, 1393, 17-22.
گوهری, محمودرضا, باغستانی, احمدرضا, اروجی, آرزو, پورحسینقلی, محمدامین. (1393). 'برآورد خطای پیش بینی برای وضعیت بقا و کاربرد آن درتحلیل بقای بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ', , 22(2), pp. 17-22.
گوهری, محمودرضا, باغستانی, احمدرضا, اروجی, آرزو, پورحسینقلی, محمدامین. برآورد خطای پیش بینی برای وضعیت بقا و کاربرد آن درتحلیل بقای بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ. , 1393; 22(2): 17-22.

برآورد خطای پیش بینی برای وضعیت بقا و کاربرد آن درتحلیل بقای بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ

دانشور پزشکی
مقاله 3، دوره 22، شماره 2 - شماره پیاپی 111، 1393، صفحه 17-22    اصل مقاله (623.14 K)
نویسندگان
محمودرضا گوهری1؛ احمدرضا باغستانی2؛ آرزو اروجی* 3؛ محمدامین پورحسینقلی4
1گروه آمار و ریاضی ، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران
2گروه آمارزیستی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی،تهران
3دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، دانشکده پیراپزشکی، گروه آمارزیستی،تهران
4دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی،تهران
چکیده
مقدمه: سرطان روده بزرگ جزء سرطان‌های شایع و کشنده‌ است و پیش‌بینی این که افراد در آینده چه وضعیتی دارند اهمیت زیادی دارد و نتیجتا ارزیابی پیش‌بینی نیز بسیار مهم می‌باشد. هدف از این مقاله برازش مدل کاکس و شناسایی عوامل مؤثر بر پیش‌بینی وضعیت بقای بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ و مقایسه مدل کاکس با منحنی کاپلان مایر با استفاده از تابع زیان برایر است.
مواد و روش‌ها:
طی سال‌های 1380 تا 1385 تعداد 724 بیمار مبتلا به سرطان روده بزرگ به بیمارستان طالقانی شهر تهران مراجعه نمودند و حداقل 5 سال پیگیری شدند. برای تعیین عوامل مرتبط با وضعیت بقای سرطان کولورکتال مدل‏رگرسیونی کاکس به داده‏ها برازش داده شد و این مدل‏ با منحنی کاپلان مایر به وسیله برآورد خطای پیش بینی به روش تابع زیان برایر مقایسه شد.
یافته‏ها:
از 724 بیمار،422(3/58%) نفر مرد و 302(7/41%) نفر زن بودند. 177(4/24%) از بیماران فوت کردند که 65% آن‌ها مرد بودند. میانگین سنی این بیماران 81/14±03/53 بود. میانه بقای بیماران 3/23±104 ماه بود. وضعیت بقای بیماران با عوامل جنس (058/0p=)و اندازه تومور (017/0p=) ارتباط داشت. و مقدار زیان(ریسک) برایر مدل کاکس در بعضی از زمان‏ها کمتر از منحنی کاپلان مایر شد.
بحث و نتیجه گیری:
وجود متغیرهای کمکی و استفاده از مدل‌ها در پیش‌بینی وضعیت بقای افراد مؤثر است. در این مطالعه برازش مدل کاکس و وجود متغیرهای کمکی باعث کاهش خطای پیش‌بینی شد.
کلیدواژه‌ها
مدل مخاطره متناسب کاکس؛ منحنی کاپلان مایر؛ خطای پیش‏بینی؛ سرطان روده بزرگ
آمار
تعداد مشاهده مقاله: 680
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 505
آمار
تعداد نشریات18
تعداد شماره‌ها472
تعداد مقالات4,691
تعداد مشاهده مقاله5,792,070
تعداد دریافت فایل اصل مقاله4,760,824