بررسی تطبیقی سفالهای کرمان و مشهد در دوره صفوی و میزان تأثیر آنها از هنر چینی | ||
| فصلنامه نگره | ||
| مقاله 6، دوره 9، شماره 29، 1393، صفحه 75-86 اصل مقاله (993.1 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| عباس اکبری* 1؛ علی صادقی طاهری2 | ||
| 1استادیار و عضو هیئتعلمی دانشکدۀ معماری و هنر، دانشگاه کاشان، | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد هنر اسلامی، دانشکدۀ معماری و هنر، دانشگاه کاشان | ||
| چکیده | ||
| هنر سفالگری دورۀ صفوی همچون دیگر هنرهای این دوره شاهد بالندگی و پویایی بسیاری بوده است. در مراکز متعددی در این دوره سفالهای ممتازی از زرینفام وکوباچی و«سفید وآبی» گرفته تا سلادون و گمبرون پدید آمده است. در این میان از دو شهرکرمان و مشهد سرامیکهای بسیاری به جا مانده است. این پژوهش که با روشی توصیفیـتحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانهای و مکتوب انجام شده است با آگاهی به اینکه کرمان و مشهد در پیشینۀ سفالگری ایران و اوج درخشش دورههای گذشته (سلجوقی و ایلخانی) نامهای بزرگی نبودهاند در پی پاسخ به این پرسش است که مهمترین ویژگیهای سفال دورۀ صفوی از نظر فرم، رنگ، لعاب و کاربرد آن در این مراکز چیست و میزان تأثیرپذیری آن از سفالگری چینی تا چه اندازه است؟ دو شهر کرمان و مشهد در دورۀ اوج هنرهای صفوی سهم بزرگی در سفالگری دورۀ صفوی دارند. سفالینههای مشهد این تأثیرات چینی را در نقوش و کیفیت ساخت بیشتر بازتاب میدهند و در سفالهای کرمان شاهد تنوع بیشتری در فرم، نقش، رنگ و لعاب سفالهای تولید شده هستیم. این دو شهر با توجه به تنوع زیاد آثار سفال و سرامیک برجای مانده از آنها میتوانند نمایندۀ سفالگری دورۀ صفوی باشند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سفالگری صفوی؛ سفالهای کرمان؛ سفالهای مشهد؛ بدل چینی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 6,143 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 5,123 |
||