جستجو در مقالات منتشر شده


5 نتیجه برای صاحب الزمانی

وحید مظلوم، منصور صاحب الزمانی،
دوره 21، شماره 110 - ( 2-1393 )
چکیده

مقدمه و هدف: کمر درد ازجمله اختلال‌هایی محسوب‌می‌شود که فرد ممکن است دست‌کم، یک مرتبه آن را تجربه‌کند که باعث اختلال عملکرد می‌شود. هدف از این مطالعه، بررسی تأثیر تمرین‌های ثباتی و پیلاتس بر بیماران مبتلا به کمر درد مزمن بود. مواد و روش‌ها: تعداد 23 بیمار مبتلا به کمر درد مزمن غیراختصاصی به‌صورت هدفمند و دردسترس برگزیده شدند. آزمودنی‌ها به‌صورت تصادفی به دو گروه تمرین‌های ثباتی (12 نفر) و تمرین‌های پیلاتس (11 نفر) تقسیم‌شدند و تمرین‌های خود را در شش هفته به‌پایان‌رساندند. از آزمون سنجش بصری شدت درد، آزمون اصلاح‌شده شوبر و پرسش‌نامه Oswestry Disability Index به‌منظور ارزیابی شدت درد، دامنه‌ حرکتی فلکشن فقرات کمری و سطح عملکرد استفاده‌شد. نرم‌افزار SPSS20‌ با آزمون آماری t مستقل و t وابسته در سطح معنی‌داری 5 درصد برای تجزیه‌وتحلیل یافته‌ها به‌کارگرفته‌شدند. نتایج: دامنه حرکتی فلکشن ستون فقرات کمری، شدت درد و سطح عملکرد آزمودنی‌های هر دو گروه پیش و پس از اعمال مداخله، به‌طور معنی‌داری (001/0P<) بهبودیافت. میانگین تغییرهای دامنه‌ حرکتی و سطح عملکرد میان دو گروه تحت درمان، تفاوتی معنادار نداشت (05/0P>)، اگرچه شدت درد در گروه تمرین‌های پیلاتس در مقایسه با تمرین‌های ثباتی با کاهشی معنی‌دار (05/0P<) مواجه شد. نتیجه‌گیری: از روش پیلاتس می‌توان در کنار تمرین‌های معمول توان‌بخشی برای تسکین درد، افزایش دامنه‌ حرکتی و بهبود عملکرد بیماران مبتلا به کمر درد بهره‌جست.

رامین بیرانوند، منصور صاحب الزمانی، عبدالحمید دانشجو،
دوره 23، شماره 123 - ( 4-1395 )
چکیده

مقدمه و هدف: سالمندی با کاهش توانایی کنترل پاسچر در ارتباط است که خودش را از طریق افزایش نوسانات پاسچرال آشکار می‌سازد. هدف از تحقیق حاضر بررسی ارتباط بین شاخص‌های نوسان پاسچر و استراتژی‌های مورد استفاده جهت بازیابی تعادل سالمندان در پاسخ به اغتشاشات ناگهانی می‌باشد.

مواد و روش‌ها: بدین منظور سی مرد سالمند به‌عنوان آزمودنی‌های تحقیق انتخاب شدند. جهت ارزیابی شاخص‌های نوسان پاسچر آزمودنی‌ها از دستگاه بایودکس استفاده شد. استراتژی‌های بازیابی تعادل نیز با استفاده از حرکت ناگهانی تردمیل و توسط شش دوربین پرسرعت ثبت شدند. درنهایت از آزمون همبستگی پیرسون جهت تعیین ارتباط بین شاخص‌های نوسان پاسچر و استراتژی‌های بازیابی تعادل سالمندان استفاده شد.

نتایج: نتایج این تحقیق نشان داد که بین شاخص‌های نوسان پاسچر سالمندان و استراتژی‌های بازیابی تعادل در پاسخ به اغتشاشات اعمال‌شده به سمت عقب  (قدامی‌خلفی)، ارتباط معنی‌داری وجود دارد  (05/0>P). نتایج همچنین نشان داد که بین شاخص‌های نوسان پاسچر سالمندان و استراتژی‌های بازیابی تعادل در پاسخ به اغتشاشات خلفی‌قدامی ارتباط معنی‌داری وجود ندارد  (05/0<P).

نتیجه‌گیری: باتوجه‌به یافته‌های این تحقیق به‌نظر می‌رسد که استراتژی‌های بازیابی تعادل سالمندان در مواجهه با اغتشاشات ناگهانی و به‌خصوص در برابر اغتشاشات قدامی‌خلفی، به‌عنوان ریسک فاکتوری برای کاهش توانایی کنترل پاسچر این افراد به‌شمار می‌رود.


مهتاب میرزایی، منصور صاحب الزمانی، حسینعلی ابراهیمی،
دوره 24، شماره 127 - ( 12-1395 )
چکیده

مقدمه و هدف: تیپ‌‌ بدنی متفاوت عاملی برای میزان تأثیرگذاری برنامه‌های تمرینی بر افراد است. این مطالعه با هدف تأثیر هشت هفته تمرینات تای‌چی بر تعادل ایستا و پویای بیماران مبتلا به مالتیپل‌اسکلروزیس با تیپ ‌بدنی مزومورف و اندومورف انجام شد.

مواد و روش‌ها: در یک مطالعۀ کارآزمایی بالینی، 48 بیمار مبتلا به مالتیپل‌اسکلروزیس به‌صورت هدفمند انتخاب شدند. سپس بیماران به‌صورت تصادفی به دو گروه 24نفری (گروه تای‌چی و گروه کنترل) با دو زیرگروه 12نفری با تیپ‌ بدنی مزومورف و اندومورف تقسیم شدند. برای برآورد تعادل آزمودنی‌ها دستگاه تعادل‌سنج بایودکس استفاده شد. سپس آزمودنی‌های گروه تجربی به‌مدت 8 هفته تمرینات تای را انجام دادند. برای تجزیه‌وتحلیل نتایج از روش تحلیل کوواریانس چند‌متغیری (مانکوا) در سطح معنی‌داری 05/ 0P≤ استفاده شد.

نتایج: بین میزان تعادل ایستا و تعادل پویای گروه کنترل با تجربی تفاوت معنادار مشاهده شد. بهبود وضعیت تعادل ایستای تیپ ‌بدنی اندومورف بیشتر از تیپ ‌بدنی مزومورف در گروه تمرینات تای‌چی مشاهده شد که به معنای اثر بخش‌بودن بیشتر این تمرینات بر روی تعادل تیپ ‌بدنی اندومورف می‌باشد؛ درحالی‌که علی‌رغم بهبود بیشتر تعادل پویای ‌تیپ اندومورف نسبت‌به مزومورف در گروه تمرینات تای‌چی، تفاوت معناداری بین تیپ اندومورف و مزومورف در پس‌آزمون دیده نشد.

نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج تحقیق حاضر تمرینات تای‌چی به‌عنوان یک روش مداخله‌ایی تأثیرگذار باعث بهبود تعادل ایستا و پویای بیماران مبتلا به ام‌اس با تیپ ‌بدنی اندومورف و مزومورف می‌شود؛ درحالی‌که تأثیر این تمرینات بر تیپ ‌بدنی اندومورف بیشتر بوده است.


رامین بیرانوند، منصور صاحب الزمانی، عبدالحمید دانشجو،
دوره 24، شماره 130 - ( 6-1396 )
چکیده

مقدمه و هدف: تغییر در استراتژی بازیابی تعادل به‌عنوان یکی از ریسک‌فاکتورهای زمین‌خوردن سالمندان شناخته می‌شود. هدف از تحقیق حاضر پاسخ به این سؤال است که آیا انتقال استراتژی بازیابی تعادل سالمندان از مچ ‌پا به‌سمت ران، تحت‌تأثیر افزایش طبیعی زاویۀ کایفوز در اثر افزایش سن قرار می‌گیرد یا خیر؟
 
مواد و روش‌ها: به‌همین منظور، شصت آزمودنی مرد به‌صورت تصادفی انتخاب شدند و با توجه به هدف تحقیق، در یکی از چهار گروه سالمندان کایفوتیک، سالمندان نرمال، جوانان کایفوتیک و جوانان نرمال  (به‌ترتیب با میانگین سنی 7/3±3/65، 1/3±5/63، 7/1±7/23 و 1/1±3/24 سال) قرار گرفتند. در ادامه، جهت ارزیابی استراتژی بازیابی تعادل، اعمال آشفتگی از طریق حرکت ناگهانی دستگاه تردمیل صورت گرفت و نوسانات دامنۀ حرکتی مچ ‌پا و ران آزمودنی‌ها توسط سیستم Motion Analysis ثبت گردید. سطح معنی‌داری در این تحقیق 05/0P≤ در نظر گرفته شد.
 
نتایج: تحلیل داده‌ها نشان داد که در مقایسه با جوانان، نوسانات دامنۀ حرکتی مفاصل سالمندان از مچ ‌پا به‌سمت ران انتقال پیدا کرده است (05/0>P). نتایج همچنین نشان داد که با وجود افزایش نوسانات، دامنۀ حرکتی مفاصل در اثر هایپرکایفوزیس (از 5درصد تا 24درصد)، این افزایش نوسانات در هر دو گروه جوان و سالمند معنی‌دار نمی‌باشد (05/0<P).
 
نتیجه‌گیری: به‌طور کلی می‌توان اظهار داشت که بازیابی تعادل در سالمندان عمدتاً از طریق استراتژی ران و در جوانان عمدتاً از طریق استراتژی مچ ‌پا صورت می‌گیرد. از طرفی، به نظر می‌رسد که این تغییرات در استراتژی‌های تعادلی سالمندان تحت‌تأثیر افزایش طبیعی زاویۀ کایفوز در اثر افزایش سن قرار نگرفته و از عوامل دیگری تأثیر می‌پذیرد.
 
 
مهری ابراهیمی قره قیونلو، منصور صاحب الزمانی، رامین بیرانوند، فاطمه کریمی افشار،
دوره 25، شماره 131 - ( 8-1396 )
چکیده

مقدمه و هدف: سندروم گیرافتادگی شانه یکی از شایع‌ترین عوامل بروز درد در مفصل شانه است. هدف از این تحقیق بررسی تأثیر 8 هفته تمرینات اصلاحی بر درد و حس وضعیت مفصل شانه در دختران دارای سندروم گیرافتادگی عملکردی بود.
 
مواد و روش‌ها: بدین منظور 24 نفر از دختران دانشگاه علوم پزشکی کرمان به‌عنوان آزمودنی­های تحقیق انتخاب شدند و به‌طور تصادفی در دو گروه تجربی (12 نفر) و کنترل (12 نفر) قرار گرفتند. به‌منظور ارزیابی میزان درد و حس وضعیت مفصل شانه به ترتیب از مقیاس پیوسته بصری (VAS) و روش عکس‌برداری (45 و 80 درجه) استفاده شد. همچنین وضعیت جلوآمدگی شانه ­ها با استفاده از دستگاه Double Square ثبت گردید. درنهایت، تجزیه‌وتحلیل داده­ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس ترکیبی با اندازه گیری مکرر صورت گرفت (05/0 P≤).
 
نتایج: نتایج به‌دست‌آمده از تحقیق حاضر افزایش معنی­ داری را در میزان حس وضعیت (04/0=p) و کاهش معنی ­داری در میزان درد (001/0=p) گروه تجربی بعد از اعمال تمرینات نشان داد. نتایج همچنین نشان داد که بین حس وضعیت و درد گروه تجربی و کنترل پس از تمرینات اختلاف معنی ­داری وجود دارد (05/0 P≤).
 
نتیجه­ گیری: با توجه به یافته ­های این تحقیق به نظر می­رسد که پروتکل تمرینات اصلاحی می­تواند به‌طور معنی ­داری بر درد و حس عمقی شانه در افراد دچار سندروم گیرافتادگی عملکردی تأثیر مثبت داشته باشد.
 

صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به دانشور پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Daneshvar

Designed & Developed by : Yektaweb