جستجو در مقالات منتشر شده


2 نتیجه برای دانشجو

رامین بیرانوند، منصور صاحب الزمانی، عبدالحمید دانشجو،
دوره 23، شماره 123 - ( 4-1395 )
چکیده

مقدمه و هدف: سالمندی با کاهش توانایی کنترل پاسچر در ارتباط است که خودش را از طریق افزایش نوسانات پاسچرال آشکار می‌سازد. هدف از تحقیق حاضر بررسی ارتباط بین شاخص‌های نوسان پاسچر و استراتژی‌های مورد استفاده جهت بازیابی تعادل سالمندان در پاسخ به اغتشاشات ناگهانی می‌باشد.

مواد و روش‌ها: بدین منظور سی مرد سالمند به‌عنوان آزمودنی‌های تحقیق انتخاب شدند. جهت ارزیابی شاخص‌های نوسان پاسچر آزمودنی‌ها از دستگاه بایودکس استفاده شد. استراتژی‌های بازیابی تعادل نیز با استفاده از حرکت ناگهانی تردمیل و توسط شش دوربین پرسرعت ثبت شدند. درنهایت از آزمون همبستگی پیرسون جهت تعیین ارتباط بین شاخص‌های نوسان پاسچر و استراتژی‌های بازیابی تعادل سالمندان استفاده شد.

نتایج: نتایج این تحقیق نشان داد که بین شاخص‌های نوسان پاسچر سالمندان و استراتژی‌های بازیابی تعادل در پاسخ به اغتشاشات اعمال‌شده به سمت عقب  (قدامی‌خلفی)، ارتباط معنی‌داری وجود دارد  (05/0>P). نتایج همچنین نشان داد که بین شاخص‌های نوسان پاسچر سالمندان و استراتژی‌های بازیابی تعادل در پاسخ به اغتشاشات خلفی‌قدامی ارتباط معنی‌داری وجود ندارد  (05/0<P).

نتیجه‌گیری: باتوجه‌به یافته‌های این تحقیق به‌نظر می‌رسد که استراتژی‌های بازیابی تعادل سالمندان در مواجهه با اغتشاشات ناگهانی و به‌خصوص در برابر اغتشاشات قدامی‌خلفی، به‌عنوان ریسک فاکتوری برای کاهش توانایی کنترل پاسچر این افراد به‌شمار می‌رود.


رامین بیرانوند، منصور صاحب الزمانی، عبدالحمید دانشجو،
دوره 24، شماره 130 - ( 6-1396 )
چکیده

مقدمه و هدف: تغییر در استراتژی بازیابی تعادل به‌عنوان یکی از ریسک‌فاکتورهای زمین‌خوردن سالمندان شناخته می‌شود. هدف از تحقیق حاضر پاسخ به این سؤال است که آیا انتقال استراتژی بازیابی تعادل سالمندان از مچ ‌پا به‌سمت ران، تحت‌تأثیر افزایش طبیعی زاویۀ کایفوز در اثر افزایش سن قرار می‌گیرد یا خیر؟
 
مواد و روش‌ها: به‌همین منظور، شصت آزمودنی مرد به‌صورت تصادفی انتخاب شدند و با توجه به هدف تحقیق، در یکی از چهار گروه سالمندان کایفوتیک، سالمندان نرمال، جوانان کایفوتیک و جوانان نرمال  (به‌ترتیب با میانگین سنی 7/3±3/65، 1/3±5/63، 7/1±7/23 و 1/1±3/24 سال) قرار گرفتند. در ادامه، جهت ارزیابی استراتژی بازیابی تعادل، اعمال آشفتگی از طریق حرکت ناگهانی دستگاه تردمیل صورت گرفت و نوسانات دامنۀ حرکتی مچ ‌پا و ران آزمودنی‌ها توسط سیستم Motion Analysis ثبت گردید. سطح معنی‌داری در این تحقیق 05/0P≤ در نظر گرفته شد.
 
نتایج: تحلیل داده‌ها نشان داد که در مقایسه با جوانان، نوسانات دامنۀ حرکتی مفاصل سالمندان از مچ ‌پا به‌سمت ران انتقال پیدا کرده است (05/0>P). نتایج همچنین نشان داد که با وجود افزایش نوسانات، دامنۀ حرکتی مفاصل در اثر هایپرکایفوزیس (از 5درصد تا 24درصد)، این افزایش نوسانات در هر دو گروه جوان و سالمند معنی‌دار نمی‌باشد (05/0<P).
 
نتیجه‌گیری: به‌طور کلی می‌توان اظهار داشت که بازیابی تعادل در سالمندان عمدتاً از طریق استراتژی ران و در جوانان عمدتاً از طریق استراتژی مچ ‌پا صورت می‌گیرد. از طرفی، به نظر می‌رسد که این تغییرات در استراتژی‌های تعادلی سالمندان تحت‌تأثیر افزایش طبیعی زاویۀ کایفوز در اثر افزایش سن قرار نگرفته و از عوامل دیگری تأثیر می‌پذیرد.
 
 

صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به دانشور پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Daneshvar

Designed & Developed by : Yektaweb