جستجو در مقالات منتشر شده


2 نتیجه برای حکیمانه

شجاع‌الدین شایق، پرویز اولیاء، محمد کمالی، سید محمدرضا حکیمانه،
دوره 19، شماره 98 - ( 2-1391 )
چکیده

 

مقدمه و هدف: یکی از شایع­ترین نگرانی­ها در زمینه استفاده از پروتزهای متکی بر ایمپلنت، ریزنشت باکتریایی در ناحیه اتصال فیکسچر و اباتمنت است. هدف این مطالعه، ارزیابی میزان ریزنشت باکتریایی در محل اتصال اباتمنت به فیکسچر ITI هنگام استفاده از اباتمنت­های DIO, OSSTEM, ITI است.

 مواد و روش­ها: 30 عدد فیکسچر ITI براساس نوع اباتمنت مورد استفاده به سه گروه تقسیم شدند. در گروه اول 10 اباتمنت ITI، در گروه دوم 10 اباتمنت DIO و در گروه سوم 10 اباتمنت OSSTEM با طول و قطر مشابه به فیکسچر­ها متصل شدند؛ همچنین از هر گروه 2 عدد فیکسچر و اباتمنت اضافه تهیه­شده، به دو زیر گروه تقسیم­شدند. در زیر گروه کنترل مثبت، فیکسچرها و اباتمنت­ها بدون اینکه به هم متصل شوند در محلول باکتریایی قرار­داده­شدند و در زیر گروه دوم نیز بدون اتصال در محلول نرمال سالین قرار­داده­شدند؛ همچنین نمونه­ها در سایر گروه­ها در ویال­های حاوی محیط کشت آغشته به باکتری استرپتوکوکوس فکالیس قرار­گرفته، سپس همه نمونه­ها به مدت پنج روز تحت انکوباسیون قرار­داده­شدند و پس از خارج­کردن از ویال­ها، تمامی اباتمنت­ها از فیکسچرها جدا­شده، به مدت 30 ثانیه در محلول نرمال سالین ورتکس شدند؛ سپس 1/0 میلی­لیتر از محلول حاصل، در محیط کشت مخصوص باکتری استرپتوکوکوس فکالیس قرار­داده­شد و پس از دو روز انکوباسیون، تعداد کلونی­های موجود برای هر­یک از فیکسچرها و اباتمنت­ها شمارش شدند.

  

 نتایج: میانگین تعداد کلونی­ها به­ترتیب برای اباتمنت و فیکسچر در گروه اول 6/13 و 20، در گروه دوم 9/21 و 9/28،در گروه سوم 2/26 و 9/35، در گروه کنترل مثبت 3/152 و 3/178 و در گروه کنترل منفی 0 (صفر)، شمارش­شد. اختلاف تعداد کلونی­ها میان گروه اول و دوم معنی­دار نبود ولی میزان ریزنشت میان گروه اول و سوم، تفاوتی معنی­دار را نشان­ می­داد.

  

 نتیجه‌گیری:با توجه به نتایج مطالعه حاضر، تطابق اباتمنت­های DIO روی فیکسچرهای ITI قابل­قبول است؛ ولی این مسئله درباره اباتمنت­های OSSTEM صدق­نمی­کند و استفاده از این اباتمنت­ها روی فیکسچرهای ITI پیشنهاد­ نمی­شود.

 


مریم عظیمی زواره ای، سید محمد رضا حکیمانه، سید شجاع الدین شایق، منصوره یاری، زهرا زربافی،
دوره 23، شماره 123 - ( 4-1395 )
چکیده

مقدمه و هدف: با وجود استفادۀ روزافزون از پست‌های فایبرکامپوزیتی (FRC)، تعدادی از مطالعات اثر بر مقاومت به شکستگی دندان را زیر سؤال برده‌اند. هدف این مطالعه ارزیابی تأثیر استفاده از پست فایبر کامپوزیتی بر مقاومت به شکست دندان‌های بازسازی‌شده با روکش می‌باشد.

مواد و روش‌ها: پس از درمان ریشه و قطع تاج، چهل دندان پرمولر فک بالا، به دو گروه تقسیم شدند. گروه اول با استفاده از پست  FRC، کور کامپوزیتی و کراون فلزی بازسازی شدند؛ درحالی‌که در گروه دوم، بازسازی دندان‌ها بدون پست انجام گرفت. سپس نمونه‌ها ترموسایکل شده ( 3500, c˚55-5) و در رزین آکریلی مانت شدند. نیروی فشاری تا حد شکست در دو زاویۀ 45 و 90 درجه اعمال شد. نتایج با آزمون ANOVA دوسویه و تست Tukey آنالیز شدند.

نتایج: حداکثر و حداقل استحکام شکست به‌ترتیب در گروه 90NP- و 45P- مشاهده شد. نتایج آزمون ANOVA نشان داد که وجود پست اثر معنی‌داری بر استحکام شکست ندارد )178/0(P:؛ لیکن در زوایای مختلف اعمال نیرو، تفاوت معنی‌داری در نیروی شکست وجود دارد . 01)/0(P:.

نتیجه‌گیری: باتوجه‌به محدودیت‌های این مطالعه، تفاوتی در مقاومت به شکست دندان‌هایی که با پست بازسازی می‌شوند، در مقایسه با گروه بدون پست وجود ندارد.



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به دانشور پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Daneshvar

Designed & Developed by : Yektaweb