جستجو در مقالات منتشر شده


2 نتیجه برای امیدیان

مرتضی امیدیان، سیدکاظم علوی لنگرودی،
دوره 1، شماره 31 - ( آبان ماه 1387 )
چکیده

گزارش پژوهشی موجود به معرفی ابزاری جدید برای اندازه‌گیری وضعیت بهداشت روانی مثبت و منفی می‌پردازد که در دو پژوهش جداگانه اجرا شد. در پژوهش نخست، آزمون‌های مختلف که نشانه‌های بهزیستی روانی، رضایت از زندگی و شادی را اندازه‌گیری می‌کردند، در کنارآزمون‌‌هایی که به اندازه‌گیری مشکلات روانی مربوط می‌شد، به گروهی از دانشجویان ارائه و دانشجویان دراین دو بعد مورد ارزیابی قرار گرفتند. تعداد این دانشجویان 554 نفر بود که به صورت تصادفی انتخاب ‌‌شده‌بودند. مجموع گویه‌های 5 پرسشنامه مورد استفاده در مقیاس لیکرت، 174 گویه بود. پس از تکمیل این گویه‌ها که از 5 آزمون مختلف بود، نتایج به‌دست‌‌آمده با روش تحلیل مؤلفه‌های اصلی برای استخراج دو عامل بررسی شدند و تعداد 46 گویه که ضرایب همبستگی مناسبی با دو عامل استخراجی ازروش مؤلفه‌های اصلی داشتند، انتخاب شدند. این عوامل با توجه به ویژگی محتوایی و پرسشنامه‌ای که از آن اسخراج ‌‌شده‌بودند با عناوین وضعیت بهداشت روانی مثبت و منفی نام‌گذاری شدند. در پژوهش بعد، پرسشنامه 46 گویه‌ای که با روش تحلیل عوامل به‌‌دست‌‌آمده بود به همراه دو پرسشنامه معتبر به گروهی دیگر از آزمودنی‌ها (117 کارمند دانشگاه) داده شد. نتایج مطالعه دوم نشان داد که این آزمون از ضرایب اعتبار و پایایی مناسبی برخوردار است. به علاوه در تحلیل عوامل با روش مؤلفه اصلی این بار نیز دو عامل استخراج‌‌شده با گویه‌های مربوط، همبستگی‌های مناسبی داشتند. در این مرحله برای تأیید برازش مدل از روش تحلیل عامل تأییدی استفاده شد که برازش مدل را به صورت ضعیف تأیید کرد. نتایج با توجه به دیدگاه جدید در مورد بهداشت روانی مورد بحث قرارگرفت.
مهدی امیدیان، مهناز علی‌اکبری دهکردی، مجید صفاری‌نیا، علی‌اکبر شریفی،
دوره 14، شماره 2 - ( پاییز و زمستان 1395 )
چکیده

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش گروهی کنترل خشم به شیوه عقلانی، رفتاری و عاطفی بر کاهش پرخاشگری زندانیان مرد زندان مرکزی شهرکرد به اجرا درآمده است.
روش:  این پژوهش یک مطالعه آزمایشی با گروه کنترل است که جامعه آماری آن را کلیه زندانیان مرد زندان مرکزی شهرکرد در سال 90 – 1389 تشکیل می‌دادند. حجم نمونه پژوهش 40 نفر زندانی بود که به روش تصادفی ساده چندمرحله‌ای از بین زندانیانی که در آزمون پرخاشگری نمره بالاتر از میانگین کسب کرده بودند انتخاب و به‌صورت تصادفی 20 نفر در گروه آزمایش و 20 نفر در گروه کنترل جایگزین گردیدند. از پرسشنامه عمومی پرخاشگری به‌عنوان  ابزار غربالگری  استفاده گردید. سپس 12 جلسه یک و نیم ساعته گروه درمانی شناختی به روش مایکل فری بر روی اعضای گروه آزمایشی اجرا شد. پس از پایان مداخله درمانی و  بعد از یک ماه آزمون «اِی. جی. کیو.» از هر دو گروه اخذ گردید.
نتایج: نتایج تحلیل اندازه‌های مکرر، نشان داد که بین میانگین‌ نمرۀ پرخاشگری دو گروه در مرحله پس‌آزمون و  پیگیری تفاوت معنی‌دار وجود دارد.
بحث و نتیجه‌گیری: آموزش گروهی کنترل خشم به شیوه عقلانی، رفتاری و عاطفی بر کاهش پرخاشگری زندانیان مرد زندان مرکزی شهرکرد مؤثر است.
 


صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به دوفصلنامه علمی پژوهشی روانشناسی بالینی و شخصیت می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Clinical Phsychology & Personality

Designed & Developed by : Yektaweb